O N L I N E

AhmadiNejad is not my elected president

2009-07-25T11:43:00.000+04:30

AhmadiNejad is not my elected president

On the Road with you

2007-06-16T01:16:00.000+03:30

آنجا که من قدم مي‌گذارم در راه تو
آنجا که تو راه‌ات را با من شريک مي‌شوي
آنجا که من قدم مي‌گذارم در زندگي تو
آنجا که تو خودت را با من شريک مي‌شوي
آنجا که من از روي خط جاده عبور مي‌کنم

از جاده مي‌گذرم
و تو را در جاده مي‌گذارم
مي‌روم

و خودم تنهاي تنهادر آنسوي جاده
قدم‌زنان راه مي‌روم
روي جدول‌هاي سياه و سپيد

Light...!

2007-04-07T15:59:00.000+03:30

مهتاب که نيست
نور بي‌جان سوسوي چراغ خيابان است
راه خاموش شهر غربت را مي‌درخشاند

Tomorrow

2007-02-28T02:16:00.000+03:30

فردا مي‌آيد
و من نمي‌دانم چرا هيچوقت منتظر رسيدن‌اش نمي‌شوم
فردا بايد همي امروز باشد
بايد همين حالا
همينجا باشد

فردا مي‌آيد
و من مانند روز از همين نيمه شب تاريک
جاري مي‌شوم براي بدست آوردن فردا
براي چنگ زدن به آن چيز که براي من است
که بايد بدست بي‌آورم‌اش

فردا مي‌آيد
و من هميشه فردا را دوست دارم
هميشه روز تازه‌اي‌ست براي من
براي مني که هميشه فرداها را دوست داشته‌ام

ايران، ايران، با تو چه رفته‌است؟

2007-01-14T01:47:00.000+03:30

با کشورم چه رفته است
که زندان‌ها
از شبنم و شقايق سرشارند
و بازماندگان شهيدان
انبوه ابرهاي پريشان سوگوار
در سوگ لاله‌هاي سوخته
مي‌بارند

شعر از " سعيد سلطان پور" کتاب : صداي ميرا

2007-01-03T01:22:00.000+03:30

من بعنوان یک فرد از یک اجتماع بزرگ، و بعنوان یک انسان، حق حرف زدن دارم، حق دارم اعتقاداتم را بگویم، و از آن دفاع کنم ، حق دارم نظرم را بنویسم و بگویم و از آن دفاع کنم....
من بعنوان یک شهروند حق زندگی، دارم! حق انتخاب راهی را دارم که فکر می‌کنم سعادتم در آن است....

پس بعنوان یک انسان کاملاْ آزاد، بعنوان یک شهروند، بعنوان یک فرد حق این را دارم که از اعتقادات خودم دفاع کنم و هیچکس چه نظامی و چه یک فرد متعصب و یا هرکس دیگری نمی‌تواند جلوی من را بگیرد و من را از ساده‌ترین حقوق خودم که آن هم حق انتخاب و حق حرف زدن است بگیرد....

پس من بعنوان یک آزادی‌خواه، یک شهروند، یک انسان این حق را دارم که بگویم "من با هرگونه سانسور، و هرگونه جلوگیری از گفتن و نوشتن حرف‌هایم مبارزه خواهم کرد و بهای آنرا هم خواهم داد"...
پس من بعنوان یک انسان حق این را دارم که جلوی قدرت‌های کور و ابله بایستم و هرگونه خفقان را محکوم کنم و از حقوق خودم دفاع کنم

پس من نیازی به هیچگونه ثبتی ندارم، نیازی به هیچگونه کنترلی ندارم، پس من به هیچگونه کنترل افکاری نیاز ندارم... و با تمام وجود با آن مبارزه می‌کنم و آنرا محکوم می‌کنم....

پس من خودم را در هیچ‌جایی ثبت نخواهم کرد..... چرا که من یک انسان آزاد هستم.... آزاد در بازگویی ذهنم... آزاد در انتخاب راهم

پس من هیچگاه پاک نخواهم شد.... اگر فرو بی‌افکنیدم، باز هم شعله‌ور خواهم شد... اگر از ریشه بخشکانیدم، جوانه‌های جوانم بارور خواهند شد...
پس فریادی که در گلوگاه من است هیچگاه فرو نخواهد خفت... حتی بضربِ زور باتوم‌های پوسیده‌ی قدرتی که بنیان‌اش از درون رو به رسوایی است....
پس من هیچگاه پاک نخواهم شد... چرا که آزادی هیچگاه محو نشد از افکار ما

پس من می‌توانم تمام شما را به اینجا فرا بخوانم....

http://cobraweblog.blogspot.com

تمام وبلاگ‌هایی که با قانون جدید وزارت ارشاد جمهوری اسلامی مخالف‌اند با یک پست و درج لینک بالا اعتراض خود را نشان دهند و از ساده‌ترین حقوق شهروندی خودن نگذرند

Birds

2006-11-19T00:52:00.000+03:30

Photo by : Abas Kiarostami

آی دوست من
این پرندگان مهاجر
همیشه می آیند
و بعداز مدتی می روند

آی دوست من
این پرنده ها
می روند روزی
می روند

می دانم که می روند
!!!

On the road

2006-11-11T02:14:00.000+03:30

غروب یکدست و پاک
با گرمای نور سرخ اش
امیدی مطلق می دهد
هنگامی که خسته و خواب آلود
در جاده ی کویری میرانی

Tehran Sky

2006-11-05T01:38:00.000+03:30

آی تهران، آی تهران
آسمان ات کو؟
آسمان آبی و آفتابی ات کو؟
آسمان سحرگاهان شمیران ات
که نسیم سردی را می آورد به حیاط خانه

آی تهران آسمات ات کو؟

One

2006-09-27T15:08:00.000+03:30

سبز و پايدار
زير آفتاب سوزان
تنها ايستاده‌اي

اينچنين شکوه و عزمت را از کجا آورده‌اي؟

My mother...

2006-09-05T23:26:00.000+03:30

يادت بخير
زيباترين خاطرات‌ات هميشه همراهم است

The dogs of War

2006-07-29T15:57:00.000+03:30

انسانی را کشته اند
اما گویا قرنهاست انسانیت را به گور سپرده اند

Reprise

2006-07-24T01:01:00.000+03:30

Wish you were here

2006-07-15T17:57:00.000+03:30

اگر اين روزها تمام شود، قصد دارم به آنسوي دريا سفر کنم
بروم کمي استراحت کنم، کمي تفريح کنم، کمي بخندم
يا دستکم کمي از اين شهر دور شوم، بايد مدتي دور شوم

فقط اي کاش اين روزها تمام شود

Learning to Fly

2006-06-27T20:45:00.000+03:30

اي پرنده تنهاي تنهاي تنها
کزکرده کنج قفس تنهايي خويش
چه کسي به تو پرواز را آموزش خواهد داد
پشت اين ميله‌هاي آهني؟
چه کسي به تو پريدن و رها شدن را نشان خواهد داد
هنگامي که پرهايت را چيده‌اند
تا بر منقار خود بگيري اين کاغذهاي پوچ و بي‌معنا را؟

آي پرنده تنهاي تنهاي تنها
چه کسي به تو پرواز را آموزش خواهد داد؟

The Narrow Way

2006-06-24T01:04:00.000+03:30

در اين جاده‌هاي طول و دراز
در اين جاده‌هاي مه گرفته و سرد
در تنگ‌راه‌ها و گردنه‌ها
بدنبال چه هستي مسافر؟

نمي‌بيني؟
گردنه‌بندان در کمين‌اند
مه که نيست
دود و تاريکي دنياست
بدنبال طعمه‌اي نشسته

بدنبال که ميگردي
در اين بلندي و خستگي؟

Fearless

2006-06-17T10:52:00.000+03:30

دنياي شلوغي شده

Together we stand, Divided we fall

2006-06-05T19:48:00.000+03:30

اين ما بوديم که بر روي ديوارها قدم گذاشتيم
از آنها گذشتيم
و به بهشت گم شده‌اي رسيديم که در رؤياهايمان تصورش را کرده بوديم

آهاي دوست من، نگو که هيچ اميدي در آنسوي ديوار نيست
بدون آنکه بجنگي تسليم نشو
قلبت را بگشا
به خانه خواهم آمد

Brain Damage

2006-05-09T02:04:00.000+03:30

آهاي پيرمرد
ميدوني يه چيزي رو؟
باورت نميشه!!!
ببين من ديوونتم
...

منتظرم باش
تو هايدپارک ميبينمت
با تمام وجود دارم ميام که ببينمت
....

backward

2006-05-01T02:02:00.000+03:30

نا گزير به پشت‌سر نيز نگاهي کرديم

زمان بي‌رحمانه سريع مي‌گذشت

هيچ راه بازگشتي نبود

Ford

2006-04-16T20:35:00.000+03:30

از آبها گذشتيم
تنها و خسته و بي‌پناه

اين است روزي که انتظارش را ميکشيديم؟

Moon in end

2006-04-13T00:54:00.000+03:30

ماه می گذرد
در انتهای مدار سردش
ما مانده ایم
و روز نمی آید

Smoke Word

2006-04-08T00:13:00.000+03:30

در اين دنياي پر از دود
فرداها انگار در سايه گم شده‌اند

Ice and Snow

2006-04-05T01:44:00.000+03:30

و چه داشتيم بگوييم زير بار سنگين اين همه برف و يخ، در سرماي دندان شکن اين دنياي بي‌رحم

Alone in the Road

2006-03-30T18:54:00.000+03:30

مرا نيز باخود ببر
اي همسفر تنهايي‌ها
اي رهگذر کوچه‌هاي خاموش

مرا نيز با خود ببر

Opening my eyes

2006-03-30T03:56:00.000+03:30

چشمهايم را باز ميکنم
احساس خيلي فجيعي به زندگي دارم
احساس تلخ خاموشي

احساس نامربوط
احساس غيرقابل تصوري دارم

چه بيهوده مي‌پنداشتيم زندگي را
فکر ميکرديم هميشه همين خواهد ماند
فکر ميکرديم خوشي تمامي ندارد
با هم بودن و خوشگزراني هميشگي‌ست
و چه تلخ نواخته شدند ناقوسها
و چه خاموش ماندند دوستان
و چه آرام هرکدام سرنوشت خود را قبول کرديم
سرنوشت جدايي

و واقعاً ده سال گذشت
باورت ميشود

موهايت سفيد شده
نفست کمي تنگي ميکند
و افکارت انگار در جايي حدود گورستان مي‌چرخد
آه... چه بيهوده بود
چه بيهوده بود فکرهاي ما
که مي‌پنداشتيم هميشه با هم خواهيم ماند

چشمهايم را باز ميکنم
احساس مسخره‌اي دارم
احساس تلخي
احساس تنهايي
احساس ميکنم بدنم گنديده
احساس مي‌کنم دستام بزرگ شده
و در دور دست چه زيباست منظره صليبهاي سنگي
منظره سنگهاي مجلل
منظره درختهاي کوچک و بزرگ
و آن کليساي کوچک

چه کشش عجيبي دارد اين صداي ناقوس
انگار که مرا فرا مي‌خواند
انگار که مرا فرا مي‌خواند

Banker System

2006-02-02T13:09:00.000+03:30

ديروز يک اتفاق جالب برام افتاد، وقتي طبق معمول رفته بودم تا از يکي از شعب بانک تجارت در خيابان تخت‌طاووس چکي را به مقصد يکي ديگر از شعب همين بانک در کرج حواله کنم، کاغذي روي شيشه باجه نسب شده بود و روي آن نوشته بود که

کارمزد حواله 1 در هزار مبلغ چک و 4500 ريال بابت هزينه تلفن به عنوان کارمزد دريافت ميشود، در صورتي که اينجانب يک هفته پيش هم همين کار را بدون هيچگونه پرداخت کارمزد انجام داده بودم، متأسفانه علت اين تغيير ناگهاني را در سيستم بانکداري اين بانک که يکي از بانکهاي معتبر ايران هست را نفهميدم

اما چند نکته جالب هست

اينکه بانکداري نوين ما رو به پيشرفته شدن است، از شما کارمزد دريافت ميکنند اما در مقابل هيچگونه جوابدهي مناسب و خدمات جديدي را به شما ارئه نميدهند، بايد مبلغ کارمزد را خودت در صف بادجه صندوق بايستي و پرداخت کني و درست در زماني که نوبتت ميشه بايد مسئول باجه مورد نظر گشنه شود و براحتي و بدون هيچ احساس مسئوليتي بلند بشه و براي اداي احترام به سفره محترم به سمت آشپزخانه برود و وقتي علت را از کارکنان سؤال ميکنم ميگويند که رفته نهار بخوره!؟

در طول يک هفته بصورت خيلي ناگهاني به اين شدت کارمزد براي حواله دريافت ميکنند، اما سيستم حواله هنوز همانطور هست، بايد بيست و چهار ساعت بعد پول شما به حساب برود! مگر نه اينکه کارمزد براي انجام سريع کار دريافت ميشه؟ پس چرا بيست و چهار ساعت بعد؟ آن هم در مقابل پرداخت اين مبلغ کارمزد

متأسفانه گويا در ايران فقط نام بانکداري نوين آمده هنوز خدمات آن به اينجا نرسيده

Other and More

2006-01-29T00:10:00.000+03:30

جداً و بي‌تعارف
انگار راهي هم هست
با نگرشي تازه
و بازتابي از گذشته
در راه جديد

اما جداً ، بي‌تعارف..... روزهاي خوش يادتان بخير

...

2006-01-08T23:52:00.000+03:30

آي کودکيِ شاد، دوران بي دغدغه

آيا تو را راهي براي بازگشت به عصر ما هست؟

I'm With you

2005-12-25T19:13:00.000+03:30

گفته بودم، چندين بار هم گفته بودم اما انگار توي گوش‌اش نمي‌رفت، پاشو کرده بود تو يه کفش که اين کار شدني نيست و تهديد کرده بود که اگر نياي خودم تنها دست الهام رو ميگرم و ميرم، هنوز دير نشده بود، ميشد کاري کرد، اما به چه قيمتي؟ اونور دنيا تو يه شهر غريب که حتي نمي‌تونم خوب زبونش رو بهمم و حرف بزنم آخه چکاري داشتم؟ اون هم در اين وضعيت که با کلي دوندگي و دردسر تونسته بودم کارشناسي ارشد دانشگاه شريف قبول بشم و با اين شغل خوبي که داشتم، يعني واقعاً ارزش داشت که همه اين چيزها که براشون زحمت کشيده بودم رو ول کنم و برم اونسر دنيا که نه ميدونم ميتونم کاري پيدا کنم و نه مطمئن هستم ميتونم ادامه تحصيل بدم. اما با همه اينها براي اون مرغ يه پا داشت و من هم بهش گفته بودم که مهم نيست چکار ميکنه

شب قبل بحثمون بالا گرفته بود، با اينکه ميدونستم بليطها رو اوکي کرده و از خر شيطون پائين نمياد اما خودم رو به بيخيالي زده بودم، دوري از الهام خيلي سخت بود اما هيچ چاره‌اي نبود، حتي اگر به دادگاه هم ميرفتيم و طلاق ميگرفتيم باز هم نميشد الهام رو نگهدارم، اينجوري حداقل ميتونستم اگر بازهم اومد ببينمش. صبح گفت که ساعت ده شب پرواز داره و همينطور که داشت صبحانه رو آماده ميکرد داشت مثل هميشه تند حرف ميزد که من حتي يک کلمه‌اش رو نميفهميدم. الهام روي پام نشسته بود و داشتم چاي خنک شده‌اش رو ميدادم بهش که بخورد ، انگار که خودش هم از جر و بحث کردن خسته شده بود و مطمئن شده بود من از اينجا تکون نميخورم
شب ساعت هشت به سمت مهرآباد حرکت کرديم، الهام از عقب ماشين از بين صندلي‌هاي جلو سرش آورده بود جلو و داشت خودشيريني ميکرد، تا فرودگاه هيچکدوم حرفي نزديم و فقط به شيرين‌بازيهاي الهام مي‌خديديم. وقتي کارت پرواز رو گرفت و داشت خداحافظي ميکرد، آروم چيزي گفت که نفهميدم ، احساس ميکردم که دارم براي هميشه از دستش ميدم، الهام تو بغل من بود و با دست ديگم دستم رو انداخته بودم دور گردنش و آروم پيشونيش رو بوسيدم و با عجله گفتم بريد دير ميشه، و در آخرين لحظه که داشتم الهام رو به بغلش ميدادم و لبهاي کوچيک الهام رو مي‌بوسيدم چشم‌ام افتاد تو چشم الهام، نميدونم اون قطره نمناک رو گوشه چشمام ديده بود يا نه. سريع دادمش به بغلش و گفتم بريد، صبر کردم تا توي صف تحويل بار گم بشن و بعد سريع برگشتم و به سمت پارکينگ رفتم

ماماني، بابايي گريه ميکرد؟ يه چيزي گوشه چشمش بود-
و با اينکه مهسا خوب ميدانست که اشکي در گودي چشمانم تکون ميخورد با آستانيش چشمهاشو پاک کرده بود و گفته بود نه عزيزم و بعد دنبال جوابي براي سؤالات بي سروته الهام ميگشت و همانطور با عجله چمدانها رو تحويل ميداد و گهگاهي نگاهي به پشت سرش ميکرد و با خودش ميگفت چه زود دير شد

حالا بعداز سالها منتظر بودم تا دقايقي نچندان زياد دوباره مهسا را ببينم و الهام را! حتما تا حالا براي خودش خانومي شده بود آن دختر کوچولوي ناز نازي من، از وقتي که از مهرآباد سوار هواپيما شده بودم فقط به اين فکر ميکردم که ديگر هيچ برگشتي به تهران نخواهم داشت، اصلاً براي چه بايد برمي‌گشتم؟ مادرجان که ديگر خوابش آنقدر سنگين شده که بيدار هم نميشد! و مدرکم رو هم که گرفتم و حالا هرچند که خيلي دير بود اما فقط بايد به خانواده‌ام ميرسدم، مهسا و تنها دخترم، و انگار اين تبديل به يک رؤيا و يک آرزو شده بود تو مدت اين همه سال دوري از آنها، و الآن فقط چند قدم تا سالن انتظار فرودگاه تورنتو فاصله داشتم تا بعداز اين همه سال بازهم آنها را ببينم، همينطور که ساک کوچکم که تمام وسايلم رو توش جا داده بودم توي دستم بود، داشتم با چشم توي جمعيت اونجا دنبال مهسا و الهام ميگشتم، حواسم به هيچ چيز نبود، فقط سرم رو به چپ و راست ميچرخوندم تا بتونم قبل‌از اينکه اونها منو پيدا کنن پيداشون کنم
همينطور که داشتم توي جمعيت دنبال آنها مي‌گشتم يکدفعه يکي با صداي بچه‌گانه‌اي گفت بابايي و فقط فهميدم که ناخودآگاه بغلش کردم و بعد چهره پراز اشک مهسا که مثل چوب جلوم خشک شده بود، همينطور که با يه دستم الهام رو گرفته بودم و بادست ديگه ساکم رو مي‌کشيدم، به سمت مهسا رفتم، نزديکش که شدم، گفتم آمدم، ديدي که.... و بعد ساک رو ول کردم و محکم به سينه‌ام چسبوندمش... آرامشي که سالهاي سال بود نداشتم و انگار او هم نداشت چشمام پر از اشک بود، الهام رو آوردم جلوي چشمام تا نگاهش کنم، گفت بابايي گريه ميکني؟ گفتم نه

Devil God's (part I )

2005-12-02T22:07:00.000+03:30

زبان بر روي لبش کشيده‌اي
دست بر باسن‌اش
و نگاهي اندوهناک انگار

و فرياد ميزني ما خدايان اساطيري عاشقان مردمانيم
کدامين خدايان؟
کدامين عاشقان؟

سر بر ديوار کوبيده‌اي
اما يک ريزه از وحشي‌ترين توهمات ذهني مرا در پيکر مغز کوچک خود نمي‌توانيد جاي دهيد

بارها و بارها ديده‌ام سر بر فلک نهاده انگاري چيزي را خواستاريد
اما هيچ باکتان نيست از اين چرخه بي‌وقفه فلک
شما خدايان شياطين ، خدايان باسن‌ها و شرمگاه‌ها
خدايان لب تشنه آب گنديده در بدن انسان
شما گويا که شرافت هيچ چيز را به پشيزي نمي‌شماريد

آي آفريد چرخ دوار زندگي‌ام
آي تو که مرا آفريده‌اي که محتاج پشم و پشک حيوانات باشم
و مرا ناميده اشرف مخلوقاتت
چه مي‌گويي آخر
تا کجا تا کي کنم آواي تو

اينچنين زنده بودن نيز برنامه توست؟
چه آخر آفريده‌اي
انسان و حيوان و خاک و سيارات و غيره و غيره؟
من نمي‌خواهم باشم اينچنين
اينچين خوار که اينان هستن
که تسبيح مي‌اندازن که در روز قيامت نلرزند
انگار که هردانه را براي پاداش بزرگي مي‌اندازن
يا کساني که مي‌گريند و مي‌گويند در راه تو سر بر ديوار مي‌زنند
من نمي‌خواهم چنين خوار و کوچک باشم
که هنگام ديدنت سر بر زمين انداخته و شرمسار باشم

بوسه بر پايت نمي‌زنم هيچگاه
بوسيدن پايت به گمانم کار جاهلان است انگار
من مي‌خواهم لب بر چشمانت زنم
که هميشه ديده انگار مرا
و بر پشت‌ات کشيده‌اي اين بنده را

Obsolete & Burnt

2005-11-27T15:08:00.000+03:30

تمام روز روي لاستيک ماشيني غلط مي‌خوردم ، دنبال يه حادثه بزرگ فقط و فقط غلط مي‌خوردم
تمام روز رو به غروب بي‌انتها از پشت‌بام خانه غلط مي‌خوردم

تمام روز چيزي اذيتم مي کرد ، کلمه کوچکي که به دوش مي‌کشدم
و انگار که اينجا بوي ساحل‌هاي سوخته متروک را مي دهد
سکوت و سکوت و سکوت
و انگار که اين غلط زدن هنوز تمام نشده
از پشت بام با لاستيک ماشيني به سمت غروب غلط مي‌خورم

بوي سنگيني‌است ، اين سکوت سوخته متروک

Goodbye old Style

2005-11-21T23:09:00.000+03:30

دوباره فصل رخت عوض کردن رسيد

خب اين هم نتيجه اين فصل پر تحرک

unknown predestination...

2005-11-13T22:19:00.000+03:30

پاهاشو گذاشت رو پل، خوب ميدونست که دنياي اونطرف پل چجوريه ، چه دنياي رنگارنگيه، مدتها منتظر يه همچين موقعيتي بود

پاهاشو محکم گذاشت رو پل، اولين قدم رو برداشت، نمي‌خواست دوباره خاطرات رو مرور کنه، ولي باز هم برگشت پشت سرش رو نگاه کرد، هنوز فرصتي براي برگشت بود، اما اما.... نمي‌خواست ، نمي‌خواست خودش رو به دست باد بده، مي‌خواست همه چيز رو بدست خودش بسازه

زرق و برق مغازه‌هاي خيابون پهلوي، شبهاي پل پارکوي، باقالي، لبو، جوجهء داغ امير جوجو، همه چيز دوباره تو ذهنش اومد، برف‌هاي شمرون، بارونهاي ديزين، يخبندانهاي ولنجک، ترافيک شبهاي جردن و پارک ملت، آبميوه‌اي گل‌يخ، چهار‌راه تخت‌طاووس، دوباره مرور کرد، دوباره مرور کرد، خيره شد به منظره پشتش، و براي آخرين بار با همه چيز وداع کرد، انگشتاشو محکم دور دسته چمدون سنگينش چرخوند ، محکم چسبيدش

با يه خيز کوتاه خودش رو رسوند به اونور پل و صداي پرواز هواپيماها رو شنيد، نگاهي به آسمون کرد، و سريع خودش رو به درب ورودي رسوند و رفت تو تا در ميان جمعيت سرنوشت جديد خودش رو به انتظار بشينه

Snow day's

2005-11-07T23:30:00.000+03:30

يادت هست! روزهاي برفي اون سالو؟

New Life...

2005-10-28T21:08:00.000+03:30

مي‌گم انگار داستان مسخره ما هم خيلي درهم برهم شده‌ها نه؟

از اين به بعد بايد معيارهاي داستان حول يه محور تازه بچرخن چون انگار که اينجوري زندگي خيلي تکراري ميشه دوباره نه؟

درست اومد نشست روبروم و همون موقع بود که بزرگتريم پيشنهاد که انتظارش رو مي‌کشيدم رو شنيدم و بدون درنگ مثبت جواب دادم البته خب خيلي عالي شد فقط يه کم منگ زدم و چرخ زدم وگرنه الآن نبايد اينجوري باشه وضعيت نه؟ خب عقب موندنم هم بخاطره همينه البته يکمي هم دلسرد شدم و ترسيدم ولي ديگه شک به دل راه نمي‌دم چون چيزيه که دست تو هم ديدم مطمئن شدم که اين تنها راه نجاته پس بزار از اين به بعد منم بيام باهات باشه؟

در ضمن مدتيه که خيلي حوصلم سر رفته دارم سعي مي‌کنم يکي رو دست و پا کنم که بشه يکم باهاش وقتم رو پر کنم البته خب بايد کلاً حواسم رو جمع کنم

خيلي هم مشکل مالي حاد شده.... خرج بنزين و سيگار و اينترنت و .... خيلي سنگين شده داره ميزنه کمر حساب بانکي بابا رو خورد ميکنه

بعدش هم منتظر موندن تا ترم جديد

و همينطور يکمي جنبيدن براي رسيدن به بقيه و همينطور پر کردن جاهاي خالي

خب اينم از برنامه ساليانه؟ يک سال پيش همين حدود بود که داشتم خودم رو براي يه زندگي جديد آماده مي‌کردم و براخودم برنامه ريزي مي‌کردم ، يک سال پيش همين موقعها بود که ديگه داشتم خودم رو براي بيست و چهارم آذرماه آماده مي‌کردم تا با يه کوله‌بار اميد و نااميدي برم جايي که تاحالا نبودم و زندگي تازه‌اي شروع کنم حالا هم بعداز يک سال دارم خودم رو باز هم براي يک زندگي جديد ديگه آماده مي‌کنم اما خب اينبار

No Title

2005-10-17T00:50:00.000+03:30

منو يادت مياد؟ يا به کلي فراموشم کردي؟
آره من همونيم که زير همون درخت ، زير بارون فکر مي‌کرد که همه دنيا تو همين چند لحظه خلاصه شده
اينجوري نبود؟ يادت نيست؟ تمام قشنگي دنيا رو از من دريغ کردي! فکر نمي‌کني زيادي بود؟ فکر نمي‌کني اين تلخي براي حنجره‌م زيادي بود؟
نگام کن ، حالا فکر مي‌کني چي‌دارم؟ يه سري نوشته زخمي؟ يه عالمه ياد و خاطره؟ فکر نمي‌کني زيادي دور شدي؟ فکر نمي‌کني بايد يکمي اون شيشه غرورت رو ميشکستي؟
منم، آره خودمم، يادت مياد؟ تنهاترين تنهايي‌هاي دنياي قشنگ تو! ولگردترين آواره‌هاي کوچه‌هاي تو
يادت مياد يا فراموشم کردي؟ لحظه آخري که فقط يه گوشه پيشونيت رو بوسيدم و بعدش فقط گفتم برو، همون شب خيالي باغ آلوچه‌ها شايد؟
نه اشتباه نگرفتي، خودمم ولي انگار که خودمم هم ديگه نمي‌تونم خودم باشم، چرا الکي اين در پوسيده رو هي مي‌کوبي؟ مي‌خواي از لولا کنده بشه؟ مي‌خواي بي‌خونه بشم؟ مي‌خواي چشمام، همون دوتا آبي‌ي آسموني که مي‌گفتي زار زار و هاي هاي بکنه؟ بس نبود؟ تموم اون چيزايي که فکر نمي‌کردم بگي و گفتي؟ حالا چي؟ فقط در مي‌کوبي؟ فقط نگاه مي‌کني؟ فکر مي‌کني فراموشم ميشه؟ تموم اون دنيات رو که به روي من بستي و راهم ندادي؟ فکر مي‌کني فراموشم ميشه که خواستم و ندادي؟
يادت مياد؟ يا به کلي فراموش کردي؟ بابک کوچک دنياي بزرگ ت رو؟ کوچولويي که تو بزرگش کردي! حالا مي‌خواي که چي؟ مي‌خواي بزرگي‌هامو تحمل کني؟ مي‌خواي دردسرامو اين همه آواره‌گي‌هامو تحمل کني؟ يا نه؟ مي‌خواي دنبال يه آواره بگردي که بتونه تمام دنيا رو بگردونتت؟
بزار همينجا، اين گوشه خلوت همينجا کنار همين درخت مجنون تموم بشه، بزار پشت همين در بسته بموني و نبيني که تمام وجود اين بچه چشم آبي فقط به بودن فکر مي‌کنه! همون کسي که براش دنيا چيزي جز تو نبود. نخواه که ببيني اين پسرک ديگه نمي‌خواد چيزي رو به ياد بياره...
همين، بزار اين در همينجوري بسته بمونه

Over...!

2005-10-01T20:33:00.000+03:30

نشست روي صندلي و بعداز ماه‌ها احساس کرد توي وجودش ، توي دلش يه احساس آرومي هست که انگار نمي‌خواد تموم بشه ، گرم ، ايمن ، يه احساس نابي که انگار تا حالا تجربه نکرده بود

پشت پنجره‌ها ، قفس تنهايي تن ، داغ صداي بي‌کسي ، همش همين بود که رفت ، رفت به محال ، فقط همين مونده بود بجا ، يه علامت سؤال ، زير لب ميگفت : بايد از اينجا برم ، فرصت موندن ندارم . روبروي ديوار آجري ، توي ثبات ثانيه‌ها و دلواپسي‌ها ، فقط همين نوشته‌هاي زخمي ، فقط همين بارون هميشگي

پک عميقي به سيگارش زد، انداختش زمين ، آخرين گرماي آتش رو هم تجربه کرد ، درو باز کرد و خودش رو ول داد تو تاريکي ، هرچي که بود ، بايد مي‌رفت ، فرصت ديگه‌اي نداشت ،

Search!

2005-09-04T23:22:00.000+04:30

سخت در جستجوی آینده

یکجایش می لنگد

گمان کنم پای راستش باشد
درست کف پای راستش
لنگ می زند

سخت در جستجوی آینده

انگار موتور جستجوی خوبی نیست

Life

2005-07-18T16:22:00.000+04:30

!!! زندگي آدمهايي که تنها مشکلشان براي ماندن در تعطيلات موي پايشان است

Crime

2005-07-11T02:53:00.000+04:30

در واقع برداشت آزادي از جنايت نداريم ، فقط يک شکل از پيش تعيين شده داريم از آن چيزي که قرار است اتفاق بيفتد

درست که اتفاقات هميشه غيره منتظره‌اند ، اما هميشه افکار و انتظارتمان طبق همان تئوري قديمي نوشته شده روي کاغذهاي باطله پيش مي‌رود و فکر مي‌کنيم که همه چيز را پيش‌بيني کرده‌ايم

اما اين ما نيستيم که همه چيز را پيش‌بيني مي‌کنيم ، بلکه درست عکس همه آنچيزي‌ست که ما مي‌انگاريم
در نظر گرفته‌ايم همه چيز را ، حتي‌ اتفاقاتي که پيش نمي‌آيند ، اما اشتباه مي‌کنيم و آنچيزي که نمي‌خواهيم و فکرش را نمي‌کنيم اتفاق مي‌افتد

فکر مي‌کني اين براي چيست؟ ما که مي‌انگاريم همه چيز را پيش‌بيني مي‌کنيم و درست طبق تئوري پيش رفته‌ايم

يعني تئوري اشتباه است؟ يا پيش‌بيني؟

PinkFloyd After 24 Year

2005-07-04T23:03:00.000+04:30

Wish You were here

!ميدوني فکر مي‌کنم

....آدم بايد واقعاً خيلي بد شانس باشه که همچين اتفاقي بيفته و نتونه

gear wheel

2005-06-14T10:29:00.000+04:30

همه ما همين هستيم
مجموعه اي از چرخدنده‌هاي ريز و درشت

For You...

2005-06-04T18:40:00.000+04:30

به ياد آن تابستان داغ
تابستان سوزان
به ياد گرمترين ماه سال

سرش رو آورد بالا و شروع کرد به فرياد زدن ، مي‌خواست سعي کنه که همه چيز رو نگه داره ، داشت سعي مي‌کرد که چيزي رو از دست نده و فرو مي‌رفت ، فرو مي‌رفت و به عمق آينده و گذشته ، به ژرفاي فضاهاي خالي‌اي که بايد پر ميشد ، نمي‌خواست باور کنه که همه چيز تموم شده ، روزهاي آفتابي ، روزهاي داغ ، روزهاي گرم ، تابستان ، آب‌پرتغال خنک ، يک قهوه تلخ ، به تلخي تمام دنيا پياده روي طولاني ، نشستن روي نيمکت زير درخت در خلوت‌ترين نقطه پارک ، نوشتن ، نوشتن و نوشتن و همه چيز رو ثبت کردن ، گاهي مثل يک شعر ، گاهي يک عکس ، گاهي يک خاطره

فضاهاي خالي ، فضاهاي لعنتي ، فضاهاي مسخره ، فضاهاي ننگ ، فضاهاي تلخ ، تلخ درست مثل اسپرسو‌اي که هميشه سياه و بود تلخ ، مثل روزهاي داغ تابستان ، مثل وقتي که خسته و تنها با يک کيف چرمي و يک مغز پر شده از کاغذ و فرم و نقشه يک قهوه تلخ رو آنقدر مزه‌مزه مي‌کرد که تمام وجودش مورمور ميشد ، وبعد يک سيگار ، يک سيگار ، يک سيگار

..... فضاهاي خالي ، فضاهاي مسخره ، مضاهاي لعنتي ، فضاهاي مادر به خطا! فضاهاي

فرياد زد ، بلند ، بلندتر ، فقط سعي مي کرد که فرو نره ، توي فضاهاي خالي‌اي که بايد پرميشد ، بايد با طعمه‌اي لذيذ پر ميشد ، و از همان پشت ، کسي فرياد مي‌زد ، جيغ مي‌زد ، فضاها ، فضاها ، فضاهاي لعنتي ، بايد پرشوند ، به دست تو ، به دست ما ، به دست همه عاليجناب منتظر است ، اين فضاها بايد پر شود ، هرچي دست و پا بزني و هيچي شيون کني بي‌فايده است ، چي فکر کردي؟ انتظار يک شوي هيجان‌انگيز بودي؟ يا بدنبال کاواره‌اي براي خوشگذراني مي‌گشتي که از اينجا سر در آوردي؟ حرفهاي‌ات هيچ ارزشي ندارد ، فقط بدرد کتابها و اديبان مي‌خورد ، اگر بدنبال خودت بودي ، نبايد اين مسيرت باشد ، نبايد اين باشي ، بيا ، فضاها فضاها فضاها ، فضاهاي لعنتي

فرياد مي‌زد ، دستش را به ديوار مي‌کشيد ، کسي آنجا نيست؟ کسي پشت اين ديوارهاي بلند نيست؟ اگر صدايم را مي‌شنوي جوابم را بده اين ديوار هيچ دري نداره؟ کسي پشت ديوار نيست؟ کسي توي اين فضا نيست؟ من ، من داشتم راهم را مي‌رفتم ، من داشتم آروم آروم قدم مي‌زدم ، مسير پر پيچ و خم بود ، در شلوغي گم شدم ، دست مادرم را رها کردم و بدنبال مسير خودم گشتم ، مادرم ، مادرم مي‌گفت من مي‌دانم چه مي‌خواهي ، بيا بيا توي بغلم ، من آرامت مي‌کنم ، مادرم مادرم ، من دستش را ول کردم ، من توي شلوغ بودم ، هرکسي از چيزي مي‌گفت ، از پول ، از عشق ، از مرسدس ، از فراري ، از کاخ سفيد ، از دخترها ، از سکس ، از همه چيز مي‌گفتند ، اما من من اينها را نمي‌خواستم که ، من راه خودم را مي‌رفتم ، قرار نبود من اينجا باشم ، قرار نبود من فضايي رو پر کنم ، قرار بود راه خودم رو برم ، همين همين

Set you'r style !

2005-05-19T01:37:00.000+04:30

Set you'r style

Repetitous Tales

2005-05-11T15:07:00.000+04:30

داشت سعي مي‌کرد چيزي بخاطر بياورد ، همه‌جا را گشته بود اما هيچ چيز يادش نمي‌آمد

به پشتي صندلي تکيه داده بود ، مدادش را دهانش مي‌چرخاند و به عکس

و نوشته‌هاي رو پوسترهايي که بالاي ميزش بود نگاه مي‌کرد

، يک پوستر متوسط درست بالاي ميز کارش بود ، قهوه‌اي بود ، قهوه‌اي و سفيد

مثل عکسهاي قديمي پدربزرگ ، عکس جواني بود با موهاي نسبتا کوتاه و صورتي

اخم کرده که چشم‌ها را روي خودش قفل مي‌کرد ، گوشه سمت چپ‌اش

: با فونت درشت و رنگ قهوه‌اي تيره نوشته بود

عزيزم

عشقم

بپذير

شايد

ديگر

هيچ گاه

هيچ چيز نسرودم

... خيره شده بود رو عکس ، و تکرار همان چند خط ، و باز هم تکرار ، تکرار

ناگهان به خودش آمد ، گويي چيزي به يادش آمده باشد

مدادش را در دهان چرخاند و نيم نگاهي کوچک به عکس کرد و خم شد روي ميز

چند خط جا انداخت ، چند خط به اندازه يک عمر ، چند خط به اندازه تمام آنچيزها که تابحال نوشته بود

: فاصله را خوب نگاه کرد و بعد سطر بعداز اين فاصله ، پررنگ نوشت

عزيزم

عشقم

نپذير

دست زور

عشقم را

اين

قصه تکراري‌ست

، مدادش را روي کاغذها انداخت و بعد با خيالي آسوده از روي صندلي بلند شده

پشت پنجره رفت ، باران مي‌باريد ، شيشه خيس بود

نگاهي به شهر انداخت و بعد سيگاري روشن کرد و همانطور ايستاده کنار پنجره دودش کرد

Some day one day

2005-05-07T21:46:00.000+04:30

، دراز کشيده بود مرد ، همانطور دراز کشيده آرام و عميق پکي به سيگارش ميزد و به سقف اتاق نگاه مي‌کرد ، و به عکس‌ها هم ! جا سيگاري هم در دست ديگرش بود

يک جا سيگاري استوانه‌اي بلند ، که در هم داشت

بلند شد ، چراغ را خاموش کرد ، و بعد آروم دراز کشيد ، و چرخي زد به پهلو و بعد دمر ، و به همه اون حرفهايي که بينشون تکرار شده بود فکر کرده بود و باز هم بيهوده ، بيهوده‌ست ، انگار کسي پشت سرهم تکرار مي‌کند بيهوده‌ست، بيهوده و تکرار اين بيهوده آنقدر مي‌پيچد تا از شکل درمي‌آيد ، اما چرا؟ چرا بيهوده؟ و باز هم يادش آمده بود يکسال پيش ، يا شايد هم بيشتر از يکسال ، بعداز تمام اون اتفاقات ، بعداز تمام آنها باز هم فکر کرده بود و گفته بود بيهوده‌ست ، گرچه يکبار ديگر هم برگشت اما اين بيهوده کار خودش را کرده بود

« گرگ و ميش بود ، باد هم مي‌وزيد ، چراغها روشن بود ، نمي‌خواست فکر کند ، و يادش بود يکبار جايي خوانده بود که : « شايد بعدها بگويند بابک نتوانست

بلند شد ، چراغ خاموش بود ، نگاهي به اطرافش کرد ، همه جا تاريک بود ، در هم بسته بود ، بدنبال آرامشي مي‌گشت ، دوباره دراز کشيد ، چرخيد به پهلو ، پاهايش را جمع کرد توي سينه‌اش ، درست مثل يک جنين ، و چشمهايش را بست ، سعي مي‌کرد آرامش‌اش را دوباره بدست آورد

...

In only seven days

2005-04-30T00:29:00.000+04:30

شنيه

آغاز روزي ديگر

يک هفته ديگر
يک شروع ديگر

فقط هفت روز

هفت روز تا شنبه ديگه مونده

فکر کنم فرصت خوبي باشه

اگر کم نباشه

Warning

2005-04-21T21:17:00.000+04:30

! ميدوني ، فکر کنم اصلاً تو اين دنيا نيستي

بعضي وقتا يه اتفاقاتي ميوفته که قابل جبران نيست

لطفاً بيشتر به هشدارهايي که روي صفحه زندگي نوشته ميشه دقت کن

خيلي وقتا خيلي چيزا با دونستن اينکه اشتباه کردي و پشيموني درست نميشه

! خيلي وقتا جبران کردن امکانپذير نيست

IF

2005-04-20T14:47:00.000+04:30

........ اگر من يک جغد بودم

....... اگر من مي‌توانستم يک جغد باشم

! حتماً مي‌توانستم کارهاي زيادي انجام دهم

......... حتي اگر من يک جغد داشتم

! بازهم شايد مي‌توانستم کارهاي بيشتري انجام دهم

Was it all worth It...

2005-04-15T01:35:00.000+04:30

Wath is there left for me to do in this life?
Did I achieve what I had set in my sights?

Was it all worth It?
Was it all worth It?

I'm just the pieces of the man I used to be
I'm just the shadow of the man I used to be
And it seems like there's no way out of this for me
No there's no making sense of it
Every way I go I'm bound to lose

In the end
In the end
Wait for the sunrise...

If.....

The Trial...

2005-04-12T22:59:00.000+04:30

! بهم گفت : مثل آدماي ترسو هميشه دنبال راه فراري ! اينجوري توي زندگي هيچي نميشي

! بايد دري هم باشد که من از آن داخل شده باشم

ديوانه‌ام ، بر فراز رؤياهاي کودکانه ، من ديوانه‌ام

.......ديوانه

ديوانه‌ام ، دور از چشم همه مردم ، من ديوانه‌ام

.........ديوانه

ديوانه‌ام ، در ميان ديوار خود بدنبال آخرين آجر هستم ، من ديوانه‌ام

........ديوانه

من محکوم به اشد مجازاتم

ديوانه

بايد براي عذابي سخت آماده شوم

ديوانه

من سزاوار مجازاتي سخت هستم

ديوانه‌ام

ديوانه

عميقترين ترسهايم را نشان مي‌دهم

من محکوم به خراب کردن ديوارم هستم

Tear down the Wall

Comfortably Numb

2005-04-11T00:06:00.000+04:30

به سادگي يک آب خوردن

اما به تلخي مرگ

به همين سادگي

آنقدر ساده که يادت مي‌رود

آنقدر به خودم نفرت دارم و به زندگي‌ام که مجال پا گرفتن نمي‌دهم ، سرکوبش مي‌کنم و در اعماق گور به خاک مي‌سپارمش تا ديگر نوري از آن بر نخيزد

... همين

Please hear us when we call

2005-04-08T14:51:00.000+04:30

در یادها می پوسم

در خاطره ها می گندم

من صدای ترانه ام

من پژواک آرزوی کوچکی در دل کوهستانم
آی

من ساز ناکوک نیستم

من صدای بی حنجره نیستم

مرا بشنو

مرا بشنو
می پوسم

می شکنم

می گندم

در گوشه خاطرتتان اماهمیشه می مانم
آی آمریکای دور دست

آی آسیای کوتاه فکر

آی بریتانیای کوچک

آی آفریقای سیاه

مرا بشنو

Countdown...

2005-04-04T16:44:00.000+04:30

چيزي نمونده .... بشمر ..... داره تموم ميشه

16 , 15 , 14 , .....

Other yaer

2005-04-01T00:16:00.000+04:30

يک سال گذشت ، يک سال از تمام اون اتفاقات غير منتظره‌اي که براي من و خانواده‌ام پيش اومد

يک سال گذشت و ديروز همه براي سالروزش دور تکه خاکي که در آن خفته جمع شده بوديم

يک سال گذشت و همه ما صبور و مغرور هنوز يکديگر را داريم

يک سال گذشت ..... خيلي زود گذشت

يک سال از تمام اون اتفاقات که از روز اول سال خانواده‌ام رو لرزاند گذشت و فکر مي‌کنم خيلي محکم بوديم

I wanna take off this uniform

2005-03-27T17:15:00.000+04:30

درست در لحظه‌اي که هيچ فکرش رو نميکنم مياد سراغم ، با اينکه به همه چيزش فکر کردم و خودم رو براي هر اتفاقي آمده کردم اما باز هم شکه ميشم

تمام روز باد و شب هم سرماي دندان شکن ، هنوز هم جاي سيلي سردش رو روي صورتم احساس ميکنم ، مثل جاي سوختگي

دو ساعت تمام بالا برج ، کمي آنطرفتر آدمهايي شاد هستند ، دوچرخه سواري مي‌کنند و از تعطيلات خود استفاده مي‌کنند

و سربازي که شايد براي هميشه چهره‌اش در خاطرم بماند : آهاي پسر اسمت چيه؟

بابک -

دوره چندي؟ :

115 -

سيگار مي‌خواي؟ :

... -

....و درست زماني که هيچ فکرش رو نمي‌کردم دوباره اومد سراغم

( مطمئنم که چهره‌اش در خاطرم باقي ميممونه )

Welcome my son

2005-03-26T02:55:00.000+04:30

منم زاده چرخدنده‌هاي فولادين

منم زاده تمدن گويا

منم زاده ماشين

خوش اومدي پسرم

به دنياي ماشيني و چرخدنده‌اي ما خوش اومدي

به دنياي صندوق و اسکناسها خوش اوميدي

به دنياي زمان

به دنياي ما خوش اومدي

زاده دورترين تفکرات

دورترين افکار پوچ

زاده تمدن

زاده دنياي پر تنش

دنيايي براي دويدن

براي به هيچ رسيدن

! دنياي بي انتها

آره اين دنياي ماس پسر

خوش اومدي به دنياي ما

My life in My city...!

2005-03-25T03:58:00.000+04:30

زندگي من

در شهر من

عشق در شهر من

باز هم سال جديد

باز هم عيد

باز هم هياهو

باز هم ديد و بازديد

باز هم شوق عيدي

باز هم اسکناسهاي تا نخورده

باز هم شهر من

شهر کودکي‌هايم

باز هم شوقي تازه به دنيا

باز هم آرزو

باز هم اميد

زندگي من

در شهر من

عشق

در شهر من

Open your eyes !

2005-03-23T02:53:00.001+04:30

Careful what you wish
Careful what you say
You may regret it

Careful what you wish
/you just might get it !

Close your eyes...

2005-03-22T14:31:00.000+04:30

چشمانت را ببند

با يک پارچه سياه

شايد تنواني ببيني

اما مي‌تواني خوب تصور کني هرچه که اطرافت است!

چشمانت را ببند

شهر کوچکت رو آنچنان که دوست داري تصور کن

هر عابري که مي‌گذرد از کنارت

معشوقه‌اي تصورکن که بسيار دوستش داري

خانه کوچکت را
قصري تصور کن که در رؤياهايت براي معشوقه‌ات تعريف کرده بودي!

چشمانت را ببند

هرچه را که دوست داري تصور کن

شايد تنواني خوب راه بروي

شايد تنواني ببيني

اما خوب مي‌تواني درک کني و تصور کني!

Thinking....

2005-03-18T00:54:00.000+03:30

فکر مي‌کنم نبايد تمام ميشد

فکر مي‌کنم و فکر مي‌کنم

آره من بايد فکر کنم

بايد به همه چيز فکر کنم

بايد تمام جوانب کار رو در نظر بگيرم

بايد دقت کنم

بايد مواظب باشم

آره من بايد فکر کنم

و فکر مي‌کنم... فکر مي‌کنم

فکر مي‌کنم به آسمان ، هنگامي که آبي بود
فکر مي‌کنم به خيابان ، هنگامي که خلوت بود

فمکر مي‌کنم به رود ، هنگامي که جاري بود

فکر مي‌کنم به شب ، هنگامي که درخشانتر بود

فکر مي‌کنم به سبزه‌ها ، هنگامي که سبز بود

فکر مي‌کنم پيش از اين سبزتر بود

من بايد به همه چيز فکر کنم

به باد هنگامي که مي‌وزد

به موج هنگامي که مي‌شکند

به رعد هنگامي که مي‌غرد

و فکر مي‌کنم.... فکر مي‌کنم

فکر مي‌کنم

نبايد اينجا باشم

فکر مي‌کنم نامردي شده

فکر مي‌کنم اشتباه شده

فکر مي‌کنم... به تو

به همه

من بايد فکر کنم

بايد تمامي جوانب کار رو در نظر بگيرم

من بايد فکر کنم و فکر کنم

آره من فکر مي‌کنم

فکر مي‌کنم که فکر مي‌کنم

...

To be or not to be...

2005-03-16T23:32:00.000+03:30

بودن يا نبودن
بحث در اين نيست
وسوسه اين است

...
...
...

- شاملو -

After 90 Days...

2005-03-14T01:42:00.000+03:30

فرصت انتخاب نبود ، براي هرکدوم يک برگه از پيش انتخاب شده بود ، يک سرنوشت ساده باور نکردني

خط چين‌هاي جاده ممتد شده بود ، سرعت سقوط بيشتر از قدرت سعود بود و قدرت جنگيدن و مقاومت اندک

يک لحظه شايد در افق دور دوباره همديگر رو پيدا کرديم ، در نگاه هم جان باختيم ، دست در دست ، چشم در چشم ، از پس نگاه هم مي‌خوانديم اندوه و افسوس سنگين سرنوشت را ... در پس بي‌خبري همه چيز يک بازي بود ، يک اتفاق کوچک که افتادنش دردناک بود

روبروي آسايشگاه نود روزه خود نشسته بوديم ، کاغذها يکي يکي ورق مي‌خورد ؛ اسمها خوانده ميشد ، کسي اشک مي‌ريخت ، کسي مي‌خنديد ، کسي مبهوت مي‌ماند ، کسي ناسزا مي‌کرد ، روي هرکاغذ اسمي بود و سرنوشت دو سال همان اسم! ورق مي‌خورد و ورق مي‌خورد

هنوز نشسته بوديم ، هنوز محکم بوديم ، هنوز باهم بوديم ، هنوز نشسته بوديم روي صندلي اتوبوس ! و خطهاي سرنوشتمان را نگاه مي‌کرديم که پي در پي از پس هم مي‌گذشتند

بعداز نود روز ، هنوز مبهوت در توهم رفتن و ماندن بوديم که نامه رفتنمان خوانده شد

و رفتيم تا بماند از ما يادگاري با دو يک و يک پنج

Going Back...

2005-02-21T02:40:00.000+03:30

بازگشت به خانه
آنقدر زود
که چشمانت فرصت پلک زدن ندارند

Yes....

2004-12-03T18:49:00.000+03:30

خب حالا مي‌دونم که اينجا هم ميايد.....

خب به درک بيايد....

ايندفعه اونقدرا هم که فکرش رو مي‌کنيد برام مهم نيستيد

فکر مي‌کنيد مهم هستيد؟

پس بهتره اينو بکنيد تو کله‌هاي پوکتون که اصلا برام مهم نيست که کسي رو مي‌کشند يا کسي رو مي‌دازن زندان يا توي فلان شهر و فلان جا يکي يا کساني دارند جون مي‌دن..... مي‌دونيد چرا؟ چون فکر مي‌کنم اصلا براي اونا مهم نباشه که اينجا چه بلايي سر من اومده.....

اينو هم ياد گرفتم که با هرکسي همون کاري رو بکنم که با من مي‌کنه....

پس بهتره اينو همه بفهمن که هيچي برام مهم نيست....

اصلا چه اهميتي داره که من به کسي اهميت ندم.....

حالا که اومدين و اينجا رو هم پيدا کردين اينو هم بدونين که يکي اينجا داره خودش رو بيرون ميريزه.....

امکان داره خيلي هم به نفع کسي نباشه.... امکان داره خيلي خوش به حال کسي نباشه....

پس قبل‌از خوندن هرچيزي بهتره اول هرکسي ظرفيت خودش رو بدونه.... چون اينجا هيچ چيز مهم نيست.... و هيچ کسي هم اهميتي نداره.....

بدرود انسانهاي کودن و کوچک ذهن.... که فکر مي‌کنيد دنيايتان همين کوچک خانه‌ايست که اسيرش شديد.....

بدرود انسانهاي کودن.... بدرود

I need Wine.....

2004-12-01T02:11:00.000+03:30

شراب تلخ مي‌خواهم که مردافکن بود

My offspring....

2004-11-30T01:49:00.000+03:30

نسل تو چه چيزها نديد

نسل من چه شلاق‌ها که نخورد

نسل تو چه آتشها که به چشم نديد

نسل من چه گلوله‌ها که نخورد

نسل تو چه ويرانه‌ها که نديد

نسل من چه اشک‌ها که نريخت

سهم نسل من و تو همين بود

يکي آتش و يکي مرداب شد

قصه نسل من و تو همين بود

يکي آتش و يکي مرداب شد

نسل ما هردو بر باد هوا شد

Let there be more light...

2004-11-29T13:01:00.000+03:30

Remember a day before today
A day when you were young
Free to play alone with time

?Why can't we play today
?Why can't we stay that way

GooD DaY....

2004-11-29T05:40:00.000+03:30

روز خوبي بود نه؟

: روز خوب چجوريه؟ يادم نيس!!!

پ.ن : الکي خوش

Time is end...

2004-11-28T02:21:00.000+03:30

ساعت چنده؟

: زمان داره تموم ميشه!

چرا؟

: چون زمان مردنت فرا رسيده!

چقدر دير!!!

End....

2004-11-27T02:37:00.000+03:30

خب....

اين هم به آخرش رسيده.....

فقط11 روز ديگه وقت هست....

و بعد....

يک روز پائيزي ساعت 8 صبح شروع ميشه دو سالي که همه ازش متنفرن....

I am....

2004-11-24T22:16:00.000+03:30

من همونم که يه روز

اومدم يه شهر دور

من همونم که يه شب

خوندم آواز غمناک شب

من هممون که يه بار

گفتم داستان زندگيمو به تو

من همونم که هميشه

مي‌خندم زير لب آوازي عاشقونه

من همونم که مي‌گفتم به تو

از غريبي و غربت دل

من همونم همون کوچک عاشق

همونم که هميشه مي‌گرفتم برات بهونه

من همونم

No leaf clover...

2004-11-24T02:10:00.000+03:30

Says it feels right this time
Turn around, found new high lights
Good day to be alive Sir
Good day to be alive, he said...

Disgracing....

2004-11-23T03:48:00.000+03:30

I HATE ARABIAN

FUCK OFF LOVE

2004-11-20T23:16:00.000+03:30

FUCK OFF LOVE

Wake up.....

2004-11-20T16:10:00.000+03:30

خواب ديدم....

خواب ديدم همه چيز يک خواب بود....

خواب ديدم در خواب بيدار شدم از خواب....

و همه چيز فقط يک خواب بود....

خواب بودم

خروس‌خوان که بيدار شدم

رنگ تلخ کابوسي گس در دهانم مي‌جوشيد

گلويم خشک بود

دهانم نيمه باز

چشمانم نيمه تار

خواب بودم

خروس‌خوان که بيدار شدم

فقط مزه مبهمي از يک رؤياي شيرين در دهانم مي‌جوشيد

Start End........

2004-11-20T03:07:00.000+03:30

مي‌دونم که اين هم شروعي براي يک پايان ديگس.......

و بغيراز اين نميشه......

خواهش مي‌کنم وقتي از ديوار بالا ميام دستم رو لگد نکنيد......

مطمئن باشيد براي شما خطري درست نمي‌کنم.......

فقط مي‌خوام زندگي کنم.......

Banquet .....

2004-11-18T10:29:00.000+03:30

سروران من! سروران من!

جداً بي‌تعارف

Try..........

2004-11-17T18:41:00.000+03:30

رنگ که مي‌بازي ......

دست و پا بزن .......

عمقش زياد نيست ......

فرو که مي‌روي ......

دست و پا بزن

و تلاش کن ......

وگرنه تورا مي‌بلعد ......

رويش گرچه روشن است

عمقش ستخت تاريک است

دست و پا بزن ......

تلاش کن ......

Oops.....

2004-11-16T03:37:00.000+03:30

يه ضرب‌المثل قديمي ميگه :

دنيا دسته بيله ....!

دسته بيل هم تو ماتحتته .........!

Next day....!!!

2004-11-14T02:40:00.000+03:30

از اين به بعد وقتي مياي تو اين کوچه‌ها بهتره هواست باشه.....!!!

اونگوشه افتاده چندتا لاشه.....!!!

‍Crazy Man In The Love Road....!!!!

2004-11-09T03:28:00.000+03:30

در راه‌ عشق چه بسيار ايستادم
چه بسيار تن دادم به راه‌ها اشتباه.....!!!

اما فکر مي‌کني باز هم خرمي‌شوم ....؟!
فکر مي‌کني باز هم عاشق مي‌شوم......؟!

فکر مي‌کني باز هم تن مي دهم به راه اشتباه.....؟!

نه ديگه اينقدرا هم احمق نيستم......!

حالا تو عاشق شو......؟!
و من نگاهت مي‌کنم

و به حماقتت مي‌خندم........!!!!!!

اگه دوباره تکرار ميشد....؟! ....يعني ميشه....؟

2004-11-07T02:07:00.000+03:30

يعني دوباره تکرار ميشه........؟!

هاي...... دلخوش سيري چند؟!

فکر مي‌کني برف خواهد باريد امسال؟!

2004-11-05T02:26:00.000+03:30

Please Stop....!!!!

2004-11-01T04:01:00.000+03:30

لطفاً تمامش کنيد....!!! خسته شدم...!!! از بس که پنهان شدم.... از بس که سکوت کردم.... از بس که فقط ديدم و خودم رو خوردم..... خسته شدم ..... از بس که ديدم چه بلايي سر عزيزانم آوردند..... خواهش مي‌کنم تمامش کنيد.... تا کي مي‌خواهيد کاري را که شدني نيست بکنيد؟! تا کي مي‌خواهيد بجنگيد؟! تا کي مي‌خواهيد جلوي همه چيز بايستيد مبارزه کنيد؟! تاکي مي‌خواهيد سرهايتان را بالاي دار ببريد؟! تا کي مي‌خواهيد همه چيزتان را تباه کنيد؟! تا کي مي‌خواهيد ادامه دهيد؟! فکر مي‌کنيد چيزي هم بدست آورده‌ايد؟ چه مقدار از آن آزادي که از آن مي‌گفتيد بدست آورده‌ايد؟ بجز اينکه همان چيزها هم که داشتيد از دست داديد؟ بجز آنکه هويت اصلي خودتان را هم از بين برديد؟ بجز اينکه عزيزانتان را از دست داديد؟ بجز اينکه کشته داديد؟ بجز اينکه مجبور شديد پنهان شويد؟

خواهش مي‌کنم تمامش کنيد ....!!!! آخرش همين مي‌شود... با واقعيت‌ها نمي‌توان جنگيد... واقعيت اين دنيا همين است......

همه چيز را ديده‌ايم و تجربه کرده‌ايم!!!! آن از کوبا که چه‌گوارا و بقيه را گرفت و حال اون کاسترو هم شده مثل بقيه... اون از انقلاب شوروي... اين از انقلاب خودمان..... و....و....و.....

فکر نمي‌کنيد راهي را به اشتباه رفته‌ايم که ردپاي گذشته‌گانمان هم روي آن بود و ما کور کورانه باز هم رفتي که تلخي‌هاي آنان را تجربه کنيم؟ فکر نمي‌کنيد به اندازه کافي تجربه کرده‌ايم؟ فکر نمي‌کنيد به اندازه کافي ديده‌ايم؟ فکر نمي‌کند کافي باشد؟

خواهش مي‌کنم تمامش کنيد.....!!! خسته شدم از اينجور زندگي کردن پنهاني..... خسته شدم از اينجور زندگي کردن با هويتي نا مشخص...... خسته شدم...... تمامش کنيد خواهش مي‌کنم.........

آقا...يادت نره...؟

2004-10-30T02:05:00.000+03:30

اولين شب ماه . حدود ساعت 8:30 . 9:00 . زنگ خونه به صدا دراومد... -بله؟ : کارگر شهرداري . ماهيانه...!!! مثل هميشه... واين تنها شبي‌است که اين کارگرهاي نارنجي پوش شهر رو ساعت 9 شب در حال جمع‌آوري زباله‌ها ديد
توي کارواش ماشين رو شستن تموم شده و ميري دفتر حساب ميکني روي قبض نوشته ( مشتري گرامي پرداخت انعام اجباري نيست فقط به عنوان دلگرمي مي‌باشد ) و موقع سوار شدن مياد جلو -انعام يادت نره آقا؟ دويست تومن آخر جيبم هست در ميارم که بدم بهش ... - نمي‌خواد آقا!!! : چرا؟ -نگه دار براي خودت
به خودم ميگم واقعاً اين وظيفه منه که بايد هزارتومن انعام بدم؟
توي تعميرگاه . توي شرکت . سرچهارراه . توي دادگاه . توي کلانتري .... همه‌جا اين عمل با اسمهاي مختلف وجود دارد

نمي‌دونم ولي فکر کنم مردم ما به پول مفت گرفتن عادت کردن و فکر مي‌کنند که انعام جزو يک وظيفه هست و مقدار آن با تورم بالاتر ميره..... اگر توي يک کارواش يا تعميرگاه مبلغي کمتراز هزارتومن به عنوان انعام يا هممون پول زوري بدي اصلاً قبول نمي‌کنن... نمي‌دونم چرا ما ايراني‌ها فکر مي‌کنيم که در ازاي انجام کاري که وظيفه ما هست و بابت اين کار حقوق و مزايا هم دريافت مي‌کنيم بايد مبلغي هم به عنوان انعام دريافت کنيم و اين کار رو وظيفه طرف مقابل خود بدانيم .... واقعاً اين چه رسمي هست که رايج شده؟ اين کار فرقي هم با گدايي دارد؟ کسي که دستش رو به هر اسم و عنواني جلوي کس ديگري دراز کند بنظر من گدايي باشد

آقا شيريني ما يادت نره ! آقا انعام ما يادت نره ! آقا ماهيانه ! آقا اون برگه سبزه يادت نره ! آقا کاهو يادت نره ( منظور همون هزاري هست ) ! آقا ( يه چشمک کوچيک ) ...آقا...؟
ما در اين اجتماع که بانگ آبادي مي‌زنيم فقط يک سري آدم کون‌گشاد پرورش داديم که بايد براي انجام حتي وظيفه‌اي که بابت آن حقوق هم دريافت مي‌کنه مبلغي با هر اسمي بپردازيم وگر در اداره‌ها کارتان راه نمي‌اقتد ... کارگران شهرداري زباله‌هاي شما را جمع نمي ‌کنند .... تعميرکارها ماشين شما را خوب درست نمي‌کنند .... و ...و ...و
فکر نمي‌کنيد تنها کساني که مقصر اين کار هستند خود ما باشيم؟ که چنين افرادي را پرورش داديم؟
بارها و بارها به اين قضيه برخوردم و بازهم بدون هيچ نتيجه‌اي از کنار آن گذشتم و براي اينکه کارم راه بيفتد به اجبار مبالغ زيادي را بارها و بارها پرداخت کردم

...

2004-10-28T03:44:00.000+03:30

روزگار غريبي‌ست نازنين

خدا را در پستوي خانه نهان بايد کرد

I'm Waking up I can not see

2004-10-26T17:10:00.000+03:30

با پرچمهايي در دست و فريادهايي بردهان فقظ و فقط شعار سرمي‌دهيم و هيچ نمي‌دانيم که چه‌کار مي‌کنيم. مثل يک زيرپيراهن آويزان روي بند رخت با هربادي به طرفي مي‌رويم و هيچ هدفي از هيچ کاري نداريم

درست است اين دقيقاً چيزي‌ست که از مردمي ديدم که يک روز برايشان جانم را کف دستم مي‌گذاشتم. و بخاطر آنها حال بايد آنقدر پنهان باشم و آنقدر گم که نکند کسي مرا بشناسد. و از همه آن چيزها همين را ياد گرفتم که براي کسي بميرم که برايم تب کند

مردمي که هنوز هيچ چيز از رفاه و آزادي نمي‌دانند چگونه مي‌توانند لياقت آزادي را داشته باشند؟ وقتي يک زن که به خيال خودش آدم روشنفکري هست پشت ترافيک جوري به تويي که سيگار دستت هست نگاه مي‌کنه که انگار گناه کبيره کرده اي چجور توقع داري که آزادي را بفهمد و انتخاب کند؟ وقتي اينان که اين همه دم از مردمسالاري مي‌زنند هنوز نمي‌دانند مردمسالاري يعني چه؟ وقتي اين مردم شعار آزادي سر مي‌دهند اما همه جا سرکوبت مي‌کنند که تو جوان هستي و خام هستي و حق نداري با يک دوختر دوست باشي و يا حتي نمي‌تواني آنجوري که دوست داري لباس بپوشي چجور مي‌خواهند آزادي و مردمسالاري را درک کنند؟ واقعاً اين مردمي که اگر تو کمي لباست با ديگران فرق داشته باشد تورا يک آدم مفسد مي‌نامند چطور مي‌توانند حق و حقوق واقعي هر انسان را تشخيص دهند؟ واقعاً ما جطور مردمي هستيم که فقط شعار مي‌دهيم؟ فقط هارت و پورت زيادي مي‌کنيم ولي وقتي با يک جوان روبه‌رو مي‌شويم اون رو گناه‌کارترين آدم مي‌ناميم؟ ما جطور مردمي هستيم؟

ديگر چيزي برايم اهميت نداره. فکر مي‌کنم اشتباه راهم را رفته‌ام و حالا جبران مي‌کنم. حتي بجاي پدرم و مادرم که اين همه سختي کشيدند بخاطر اين مردم . حتي بجاي دوستانم که همه چيزشان را باختند . حتي بجاي آنان که الآن گوشه زندانها هستند... بجاي همه جبران مي‌کنم و اشتباه نمي‌کنم... مردمي که لياقت آزادي ندارند همان حقشان هست که در لجنزارهاي اين حکومت خورد شوند.... مردمي که فقط ديگران را مي‌بينند و خودشان را نمي‌بينند که سرتاپا مشکل و گناه هستند.... مردمي که چون تو سيگار دستت مي‌گيري تورا کثافت و بي‌شرف مي‌نامند... مردمي که چون با يک دختر راه مي‌روي توراه هرزه مي‌نامند و اگر لباست با سليقه شخصي باشد و مثل آنها روي مد لباس نپوشي تو را با دست به يکديگر نشان مي‌دهند و مي‌خندند.... مردمي که هيچ ارزشي براي هيچ چيز قائل نيستند همان حقشان است که حقشان را بالا بکشند و ازشون بيگاري بکشند..... مردمي که به خيابان آمدن و مبارزه کردن برايشان سرگرمي‌اي هست تا شبها فيلمهاي مستند از کشت و کشتار ببينند و فردا سرکارشان با هم درمورد بيچاره‌اي که کتک مي‌خورد بحث کنند.... مردمي که صحبت کردن درباره کسي که بخاطر آنها به زندان رفته برايشان تفريح است .... همان بهتر که در همين فلاکت دست و پا بزنند ..... اگر روزي برايتان ارزشي قائل بودم ديگر هيچ ارزشي برايم نداريد

What have we done to IRAN?

2004-10-26T01:30:00.000+03:30

به راستي با ايران چه کرديم؟! نجاتش داديم؟! آبادش کرديم؟! اقتدارش را زياد کرديم؟ اتحداد مردمش را زياد کرديم؟ صتعتش را افزايش داديم؟ فرهنگش را بالا برديم؟ حکومتش را بهتر کرديم؟ فقر و گرسنگي را کم کرديم؟ دزدي و اعتياد را کم کرديم؟ واقعا براي اين کشور چه کرديم؟ جز اينکه کشته داديم در راه انقلابش؟ جز آنکه محدوديت آورديم براي مردمش؟ جزآنکه فقر و گرسنگي و اعتياد و دزدي را بيشتر کرديم؟ جز آنکه ميليونها کشته داديم در هشت سال جنگش؟ جز آنکه تورم را زياد کرديم؟ جز آنکه همه چيزش را نابود کرديم؟ واقعا ارزش داشت؟ واقعا فکر مي‌کنيد چيز ديگري هم آورديم براي اين کشور که ادعا مي‌کنيم پاره تنمان است؟
اين را به جد مي‌گويم واقعا ما جز نابودي و تباهي براي اين کشور چه آورديم؟ جز اين بود؟ چيز ديگري هم با خودمان آورديم؟ چيز ديگري هم آورديم که حالا بعداز گذشت بيست و اندي سال بتوانيم به آن افتخار کنيم و افسوس نخوريم؟ بغيراز دشمني و نفرت و درماندگي چه چيز آورديم؟ نه آنکه قبل بهتر بوديم! نه . ولي الآن بهتر از قبل نيستيم! لاقل آن زمان فقيرهايمان خانه‌اي حلبي داشتند. لاقل آن زمان گداهايمان ساز مي‌زدند. جنده‌هايمان مکاني داشتند. عرق‌خورهايمان جايي داشتند. لاقل آن زمان همه چيز سرجاي خودش بود. لاقل آن زمان غرور ايراني بودن داشتيم. اما حال چه داريم؟ فقط سرافکندگي اين که ايراني هستيم بايد همه جاي دنيا همراهمان باشد. بايد همرجاي دنيا که مي‌رويم بگوييم ايراني نيستيم. بايد کودکانما در بدترين جوهاي اجتماعي و در خطرناکترين سن بزرگ شوند بايد براي يک لقمه نان حلال صبح تا شب بدويم آخرش هم هيچ. بايد براي هرچيز از هر آدم پست و کثافتي بالا و پائين برويم. بايد براي بدست آوردن حق کوچکي از اين زندگي هزار و يک جور بدبختي رو تحمل کنيم. بايد در خانه‌هايمان بنشينيم و ببينيم چگونه فرزندانمان را به خاک و خون مي‌کشند. با ببينيم که چگونه در پاکدشت به کودکان بي‌گناهمان تجاوز مي‌کنند و آنها را مي‌کشند. بايد از اخبارهاي خارجي بشنويم که دختران و پسران ايراني را در کشورهاي عربي چوب حراج زده‌اند. بايد در پارکها ببينيم که دختران و پسران فراري با چه فلاکتي زندگي مي‌کنند. بايد همه چيز را ببينيم و هيچ نگوئيم
لاقل آن زمان حقي بود . ناحقي بود. لاقل آن زمان همه داشتند . کم و زيادش مهم نيست. لاقل آن موقع اعتياد کمتر بود. لاقل آن موقع نمي‌ديدي که بهترين دوستات در پشت دود سيگاري و هزار زهرمار ديگه دارن سياه ميشن و هيچ کاري نتوني براشون بکني. لاقل آن زمان خانه‌ات را به خيال راحت ترک مي‌کردي و با خيال راحت به خيابان مي‌آمدي
براستي ما براي ايران که مي‌گوئيم عزيز است برايمان چه کرده‌ايم؟ براستي چه کار کرديم با ايران؟

I Can Chat To Myself!!!!

2004-10-24T04:39:00.000+03:30

didare_eshgh (5:41:53 AM): salam
didare_eshgh (5:41:54 AM): salam
didare_eshgh (5:41:59 AM): khobi?
didare_eshgh (5:41:59 AM): khobi?
didare_eshgh (5:42:09 AM): mer30 fadat
didare_eshgh (5:42:10 AM): mer30 fadat
didare_eshgh (5:42:15 AM): che mikoni?
didare_eshgh (5:42:16 AM): che mikoni?
didare_eshgh (5:42:29 AM): khosh migzare?
didare_eshgh (5:42:30 AM): khosh migzare?
didare_eshgh (5:42:33 AM): ey bad nis
didare_eshgh (5:42:33 AM): ey bad nis
didare_eshgh (5:42:35 AM): migzare
didare_eshgh (5:42:36 AM): migzare

I'm Waking up I can not see

2004-10-19T20:20:00.001+03:30

Now That the war is though with me
I'm waking up
But I not see
That there is not much left of me
Nothing is real but pain now

Now the world is gone i'm just one
Oh god, help me!

Darkness imprisoning me
All thar I see
Absolute horror
I can not live
I can not die
Trapped in myself

Now the world is gone i'm just one
Oh please god, help me!

What have we done to IRAN?

2004-10-16T20:30:00.000+03:30

By the cold and religious we were taken in hand
Shown how to feel good and told how to feel bad
Strung out behind us the banners and flags
Of their possible pasts lie in tatters and rags

What have we done to IRAN?
While nation wash their bloodied hands
Of loyalty, of history, in shades of gray
And now life devalues day by day
Oh god , god , what did we do?

One world, it's a battleground
One world, and we will smash it down
One world ... One world
...
...
...
>>> LINKS <<<

Where were you I was butned and broken...

2004-10-12T22:17:00.000+03:30

where were you when While the days slipped by from my windows watching?
where were you when I was hurt and I was helpless?

Won't hear a sound
From my mouth
I've spent too long
On the inside out
My skin is cold
To the human touch
This bleeding hear's
Not beating much

I'm creeoing back to life
My nervous system all away
I'm waering the inside out

Hey you... did you ever realise what you'd become?
And did you see that it wasn't only me you were running from?
And did you know...?

I never thought that you'd lose that light in your eyes.

If you'r alone I'll come home...!!!

2004-10-10T01:34:00.000+03:30

Is there anybody out there?
I wanna go home

Would you send me packing?
Or would you take me home?

I have stripped of all but pride

2004-10-08T02:30:00.000+03:30

...And the road becomes my bride
So in her I do confide

Rover, wanderer
Nomad, vagabond
Call me what you will
But i'll
Take my time anywhere
Free to speak my mind anywhere
Anywhere I may roam
Where I lay my head
Is home!

I ask no one
Off the beaten path I rign
The less I have the more I gain
I adapt to the unknown

...And my ties are esvered clean
To the game you stay a slave

Carved upon my stone
Wherever I my roam

Death in the air...

2004-10-06T02:44:00.000+03:30

Wait for the sign
To flick the switch of death
It's the beginning of the end

Someone help me
Oh please God help me
They are trying to take it all away
I don't want to die

The final curtain call see
How true is this?
Just get it over whith
If this is true, just let it be

Take a look to the sky just before you die
It is the last time you will
And constant chill deep inside

On the fight, for they are right
So make his fight on the hill in the early day

And Death in the air
So now the will see what will be, blinded eyes to see
And Death in the air
And it is the last time you will

Off to never never land...

2004-10-06T01:20:00.000+03:30

I know
But nothing else matters

Don't hold me...!

2004-10-04T22:29:00.000+03:30

Don't hold me
I can't coming back to home
Don't take my hand
Don't see me
Please just leave me alone
I can't remember anything
This life that I forsake
I have fallen prey to failure

tell me why you've chosen me?!
No more can you hurt anyone

please just leave me alone
Don't hold me
and go to you'r life
I to belong yesterday

I have hangover

2004-10-03T13:11:00.000+03:30

فقط خماري مي‌کشم

و فکر مي‌کنم که خوشحالم
فکر مي‌کنم خوشبختم

فکر کنم احمق هستم
فکر کنم احمق هستم

وخماري مي‌کشم